سه شنبه - 2017 دسامبر 12 - 24 ربيع الاول 1439 - 21 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 182710
تاریخ انتشار : 30 اردیبهشت 1395 10:6
تعداد مشاهدات : 332

مدرسه علمیه کریمه اهل بیت علیهم السلام

راز همتايي ليله ميلاد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف با شب قدر

در عصر ما كه زمان ولايت حضرت حجت علیه السلام است، مقدرات عالم در مراتبي رقم مي‏ خورد كه از شب ميلاد آن حضرت در نيمه شعبان آغاز گرديده و در شب‏هاي ماه مبارك رمضان يكي پس از ديگري تثبيت مي‏ شود .
 نيمه شعبان ليله قدر اهل بيت(عليهم السلام)



با تولد ولي خدا بهترين بركات بهره مردم مي‏گردد، زيرا او خير أهل الأرض است و اثر وجودي بهترين انسان زمين تمام زمين و ساكنانش را بهره‏مند مي‏سازد. ولي عصرعجل الله تعالی فرجه الشریف و آخرين حجّت الهي كه خير اهل الارض زمان ماست، در سحرگاه نيمه شعبان سال 255 (ه. ق) چشم به جهان گشودند و اين شب مبارك كه ميلاد موفور السرور آن حضرت است، احتمال دارد شب قدر نيز باشد، همان‏گونه كه به برخي اعمال ليالي قدر در اين شب نيز سفارش گرديده است.

نيمه شعبان، شب مباركي است كه در فضائل شباهت بسياري به ليالي قدر دارد .

كلام نوراني امام صادق عليه السلام نشان مي‏دهد نيمه شعبان نيز در حدّ خويش، شب قدر و واجد يكي از درجات تقدير امور است. ايشان در برابري اين شب با ليالي مباركه قدر فرموده اند: انّها الليلة التي جعلها الله لنا أهل البيت بإزاء ما جعل ليلة القدر لنبيناصلي الله عليه و آله و سلم؛ همان‏طور كه خداوند به پيامبرصلي الله عليه و آله و سلم شب قدر مرحمت فرمود، به ما اهل بيت نيز نيمه شعبان را عطا كرد .

امام باقر عليه السلام در پاسخ پرسشي درباره فضيلت شب نيمه شعبان فرمود كه با فضيلت ‏ترين شب پس از ليلة القدر شب نيمه شعبان است كه خداوند در اين شب فضل خويش را بر بندگانش ارزاني مي‏دارد و با منّ و كرم خود آنان را مي‏آمرزد، پس براي نزديكي به خداي سبحان در اين شب بكوشيد چون خداوند سوگند ياد كرده است كه هيچ سائلي را تا وقتي كه امر ناپسند و گناهي نخواسته است ‏محروم نگرداند: هي أفضل ليلة بعد ليلة القدر؛ فيها يمنح الله تعالي العباد فضله و يغفر لهم بمنّه. فاجتهدوا في القربة إلي الله (تعالي) فيها، فإنّها ليلة آلي الله تعالي علي نفسه ألا يرد سائلاً له فيها، ما لم يسئل معصية و... فاجتهدوا في الدعاء و الثناء علي الله (عزّ وجلّ).

پيامبر گرامي اسلام ‏صلي الله عليه و آله و سلم نيز شب نيمه شعبان به عايشه فرمود كه در نيمه شعبان اجل‏ها نوشته و ارزاق قسمت مي‏گردد و خداي عزّ وجلّ در اين شب بيش از موهاي بزهاي قبيله بني ‏كلب، بندگانش را مي‏ آمرزد و فرشتگان را به آسمان دنيا و از آنجا به زمين نازل مي‏كند و در اين نزول ابتدا در مكه فرود مي‏ آيند: اما تعلمين أيّ ليلة هذه؟ إنّ هذه الليلة ليلة النصف من شعبان؛ فيها يكتب اجال و فيها تقسم أرزاق و إنّ الله (عزّوجلّ) ليغفر في هذه الليلة من خلقه أكثر من عدد شعر معزي بني كلب و ينزل الله (عزّوجلّ) ملائكة إلي السماء الدنيا و إلي الأرض بمكة.

راز همتايي ليله ميلاد امام زمان  عجل الله تعالی فرجه الشریف با شب قدر

عترت طاهره‏ علیهم السلام عِدل و همتاي قرآن حكيم است و براساس حديث متواتر ثقلين به هيچ وجه از يكديگر جدايي نمي ‏پذيرند. قرآن تجلّي كتاب تدويني خدا و انسان كامل معصوم تجلّي كتاب تكويني اوست. همان‏طور كه با نزول قرآن در ظرف زماني معيّن، آن ظرف معهود، قدر يافته و شب قدر مي‏شود، با تجلّي امام معصوم و تنزلش از مخزن غيب الهي در ظرف زمان معيّن، آن ظرف شخصي قدر پيدا مي‏كند و شب قدر مي‏شود .

روايات معصومان عليهم السلام نيز گوياي تبيين پيوند ناگسستني قرآن و عترت‏اند و همسو با حديث ثقلين، گواه جدايي ناپذيري اين دو حقيقت و احكام آن‏ها از يكديگرند. همين پيوستگي در مقام معرفت نيز جريان دارد. ائمّه عليهم السلام براي معرفي خود از قرآن كمك مي‏گيرند و براي شناساندن قرآن از حقيقت خودشان سخن مي‏گويند، زيرا هيچ يك را بي‏ديگري نمي‏توان شناخت.

از آنجا كه حضرت خاتم الاوصياء حجة بن الحسن المهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف

عصاره فضائل اهل بيت وحي عليهم السلام بلكه تمام انسان‏هاي كامل است، ظرف زماني تجلّي او از مخزن غيب الهي در نشئه مُلك در ميان ساير ايام مبارك و مواليد حجج الهي عليهم السلام برجستگي خاص و ويژه‏اي يافته است كه در پرتو آن همطراز ليالي قدر، بلكه شبي از شب‏هاي محتمل قدر به شمار مي‏آيد .

گويا در عصر ما كه زمان ولايت آن آخرين ولي معصوم است، مقدرات عالم در مراتبي رقم مي‏خورد كه از شب ميلاد آن حضرت در نيمه شعبان آغاز گرديده و در شب‏هاي ماه مبارك رمضان يكي پس از ديگري تثبيت مي‏شود .

عيد ميلاد امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف

قرآن كريم بزرگداشت و گراميداشت آيات خدا را از نشانه‏هاي تقواي قلوب و صفات متقيان مي‏داند: (ومَن يُعَظِّم شَعئِرَ اللهِ فَاِنَّها مِن تَقوَي القُلوب) و وجود گرامي امام معصوم از برترين آيات، نشانه‏ها و شعائر آن ذوات قدسي الهي است و تكريم و بزرگداشت در ايام ميلاد يا شهادت، مصداق تعظيم شعائر خداي سبحان است؛ اما در بزرگداشت ائمه هدايت به ويژه امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف كاري شايسته انجام است كه در پرتو آن، كشور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف تا ظهور حضرتش به قدر امكان از خطرها مصون بماند.

برخي از اعمال كه در اين اعياد شريف صورت مي‏پذيرد، مانند تهيه كيك‏هاي بزرگ، چراغاني‏هاي زيبا و شادباش گفتن، در برخي موارد كاملاً بي‏ارتباط به ميلاد شريف عصاره هستي است، به گونه‏اي كه در چين كمونيست، ژاپن يا ساير ممالك الحادي و در عيدهاي موهوم و بي‏اساسي كه هيچ بهره‏اي از حقيقت ندارند، اين اعمال انجام مي‏شود، در حالي كه بايد اين جشن‏هاي بزرگ و ايام خجسته را به برنامه‏ها و اعمالي زينت داد كه با مولود آن عيد پيوند داشته باشند و چون از دستاوردهاي ظهور حضرت بقية الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف بلوغ عقول انسان‏ها و كشف گنجينه‏هاي فهم بشر است، در چنين روزهايي خجسته سزاست به اموري پرداخته شود كه رشد و تكامل فهم و عقل انسان‏ها و منتظران آن حضرت را تأمين مي‏كند.آنجا كه تلاش براي فهم و رشد عقل صورت مي‏گيرد، شايسته بزرگداشت عيد ميلاد حجة بن الحسن عجل الله تعالی فرجه الشریف و جايگاه اهل انتظار است .

برگرفته از کتاب امام مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف، موجود موعود/نوشته حضرت آیه الله جوادی آملی /صفحات 61تا64


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :