دوشنبه - 2017 دسامبر 11 - 23 ربيع الاول 1439 - 20 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 182847
تاریخ انتشار : 1 خرداد 1395 18:1
تعداد مشاهدات : 233

مدرسه علمیه کریمه اهل بیت علیهم السلام

انتظار ؛عامیانه ،عالمانه ،عارفانه

وقتی نگاه عامیانه را کنار بگذاریم، سؤال ها یکی یکی می جوشند، و فکرها به کار می افتند ... همۀ ما در اثر جوشش این سؤال ها و سپس نزدیک شدن به پاسخ آنها، وظایف خود را در این زمان و برای زمینه سازی ظهور، بهتر خواهیم شناخت.


معرفی کتاب «انتظار عامیانه ، عالمانه ،عارفانه »
در آستانه ی ولادت با سعادت ولی عصر ارواحنا لتراب مقدمه الفداء

 این کتاب با بررسی مفهوم انتظار، سه رویکرد متفاوت به این مفهوم را مورد بررسی قرار می دهد؛ نگاه عامیانه، نگاه عالمانه، نگاه عارفانه. 

   

    نگاه عامیانه به منجی، در همۀ ادیان عالم وجود دارد؛ تصور کسی که سوار بر مرکب خواهد آمد و دنیا را تنها با «اعجاز» دستانش متحوّل می کند و لابد بی نیاز به همراهی مردم و هوشیاری آنها، زمین و زمان را زیر و رو کرده و بی اعتنا به سنت های الهی و همۀ آنچه در طبیعت حیات بشر است، سعادت را برای انسان به ارمغان می آورد....

    یکی از آثار سوء نگاه عامیانه به موضوع منجی و مهدویت، عدم اشاعه فرهنگ اصیل انتظار در جهان بشریت است. وقتی ما سطحی نگاه کردیم، و تئوری های حکومت آقا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را به صورت علمی بیان نکردیم و تحلیلی عالمانه از موضوع مهدویت و منجی ارائه ندادیم، کم کم این موضوع به یک امر خیالی و یا خرافی تبدیل شده و مانند یک سدّ بزرگ سبب می شود که نتوانیم فرهنگ اصیل انتظار را، به ویژه در میان نخبگان، اشاعه دهیم و ذهن ها را به صورت دقیق متوجه این موضوع کنیم.

    وقتی نگاه عامیانه را کنار بگذاریم، سؤال ها یکی یکی می جوشند، و فکرها به کار می افتند ... همۀ ما در اثر جوشش این سؤال ها و سپس نزدیک شدن به پاسخ آنها، وظایف خود را در این زمان و برای زمینه سازی ظهور، بهتر خواهیم شناخت. 

    انتظار، احساسی مربوط به زمان آینده و یک وضعیت بهتر است. بنابراین هر چقدر تصور روشن تری از وضع مطلوب داشته باشیم، انتظارمان بیشتر خواهد بود. کسی که از وضع مطلوب بی اطلاع است، منتظر چه وضعیتی است؟ کسانی که از ظلم ناراحتند امّا هیچ تصور روشنی از عدالت ندارند، معلوم نیست اساساً چقدر عدالت را می پسندند و می پذیرند؛ و چقدر حاضرند در جامعه ای با حاکمیت عدالت زندگی کنند.

    نفس آگاهی از وضع مطلوب و دانستن چیستی و چگونگی آن، فواید بسیاری دارد، حتی اگر به انتظار نینجامد. یکی از فواید مهم آن، ایجاد زمینۀ مناسب برای تحلیل درست گذشته و یافتن پاسخ بسیاری از سؤال های کلیدی حیات بشر است. مثل اینکه: چرا انبیا و اولیای الهی در طول تاریخ نوعاً مظلوم بوده اند؟ چرا استقرار حق این قدر به تأخیر افتاده است و آن قدر دشوار می نماید؟ چرا همیشه جبهۀ اشقیا، به انحای مختلف بر جبهۀ اولیا غلبه کرده اند؟ و بسیاری از سؤالات دیگر که پاسخ خواهند یافت.

   اساساً تحقق کامل وضعیت مطلوب، که در سایه حکومت موعود محقق می شود، تنها در صورتی امکان دارد که تمام مردم با مرامِ الهیِ موعود همراهی کنند. اما تجربۀ تاریخی حیات بشر نشان داده است که اکثر انسان ها از پذیرش دستورات خدا سر باز می زنند. پس چگونه است که پس از ظهور حضرت، مردم به صورت فراگیر و پایدار از حق تبعیت می کنند و موجبات استقرار همیشگی حکومت موعود را فراهم می آورند؟ آیا در ذائقۀ انسان ها تغییر غریزی خاصی رخ می دهد، یا ترس از حاکمیت دینی جرأت معصیت را از آنها می گیرد؟ به عبارت دیگر، آیا توان اندیشیدن علیه حق از بین می رود یا اساساً امکان سخن گفتن از اندیشه های باطل نخواهد بود؟ ...

 

     اگر آن جامعۀ موعود، تحقق پیدا کردنی است، آیا با پایبندی به تمام آن اصولی که رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) و جانشینان او(علیه السلام) به آنها مقید بودند تحقق پیدا خواهد کرد؟ اصولی که استفاده از زور را به حداقل می رساند و انعطاف پذیری را به حداکثر؛ اصولی که لازمۀ رعایت کرامت انسان محسوب می شود و در اثر رعایت همین اصول فرصت سوءاستفادۀ منافقان و مؤثر شدن عناد کفار فراهم می شود؟ پس اگر قرار است جامعۀ مهدوی با پایبندی به آن اصول تحقق یابد، آیا حق دوباره دچار مظلومیت نخواهد شد؟ و اگر می شنویم حضرت دست به شمشیر برده و مخالفان دین را قلع و قمع می کنند، آیا این بر خلاف آن اصول نخواهد بود؟ ...

پاسخ تمام این سوالات را می توان در این کتاب یافت. 

 

   


 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :