پنج شنبه - 2017 نوامبر 23 - 5 ربيع الاول 1439 - 2 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 186502
تاریخ انتشار : 28 مرداد 1394 12:43
تعداد مشاهدات : 105

تحقیق پایانی-مدرسه علمیه حضرت فاطمه(س)

فطرت در قرآن

تحقیق پایانی با عنوان "فطرت در قرآن"

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه ..............حضرت فاطمه(س).......................................................

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

فطرت درقرآن

 

 

 

1394

 

الهام عبداله پور                                                                                                         

 

پروانه تسبیحی

 

علی اکبررضایی

 

فطرت-غریزه-طبیعت-گرایش-بینش-کمال

 

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

 

واژه ی فطرت از ماده فطرو به معنای شکافتن، بیرون آمدن، ابتدا و اختراع است وبرنوع ویژه دلالت می کند. کلمه فطربه شکلهای مختلف در قرآن کریم به کاررفته و در همه جا به معنای آفرینش بی سابقه است و تنها یک بار به صورت واژه فطرت در آیه 30 سوره روم آمده است. اصطلاح فطرت در منطق همان قضایای بدیهی (یقینیات) و در عرفان به عالم جبروت تعبیر می شود. فطرت با واژگانی چون غریزه و عادت شباهت ها و تفاوت هایی دارد. هر سه امور تکوینی وغیر اکتسابی هستند اما غریزه، مشترک بین انسان وحیوان است؛ در حالیکه فطرت، خاص آدمی است و شامل جنبه معنوی و روحی انسان می شود و عادت و طبیعت نیز بیشتر در مورد بی جان ها به کار می رود. در مورد ویژگیهای فطرت باید گفت که ثابت و پایدار و فراگیر و همگانی است و جزء امور غیر اکتسابی می باشد؛ هرچند ظهور و بروز آن نیازمند تربیت است. فطرت در آیات دیگری از قرآن؛ مثل آیات  میثاق، آیات نسیان، آیات توجه به خدا هنگام احساس خطر،آیات ناظر به محبت الهی و...موردتوجه قرارگرفته است.بایدها و نبایدهای دینی، رابطه مستقیم با فطریات بشر دارند؛ لذا همه ی این ها بر اساس استعدادهای بالقوه انسان وضع شده اند. موضوع فطرت در احادیث مختلف مثلاً بعضی احادیث نهج البلاغه، مورد بررسی قرار گرفته است. گرایش های فطری در انسان به حقیقت جوئی، فضیلت خواهی، زیبایی خواهی، میل به جاودانگی، کمال جویی، گرایش به عشق و پرستش و میل به خلاقیت، تقسیم می شوند.

 

 

 



نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :