دوشنبه - 2017 نوامبر 20 - 2 ربيع الاول 1439 - 29 آبان 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 186526
تاریخ انتشار : 4 خرداد 1395 21:18
تعداد مشاهدات : 99

تحقیق پایانی-مدرسه علمیه

دیـدگاه های امام سجـاد علیه السلام در مناجات المفتقِرین

انسانِ نیازمند، همواره به دنبال منبعی غنی و جاودان است تا بتواند از رهگذر تمسک به آن منبع لایزال، خواسته هایش را تأمین کند. خداوند متعال، این موجود بی همتا، وسیله ای به نام «دعا» در فراروی آدمی نهاده تا بدین سبب مخلوقش را در مسیر حیات یاری رساند

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه قاسم بن الحسن (علیهماالسلام)

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

 

دیـدگاه های امام سجـاد علیه السلام در مناجات المفتقِرین

 

5/3/95

 

فهیمه سادات موذنی

 

خانم شهیدی فر

 

آقای رضایی

 

دعا، مناجات المفتقِرین، مناجات خمسه عشره، امام سجاد علیه السلام

 

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده


انسانِ نیازمند، همواره به دنبال منبعی غنی و جاودان است تا بتواند از رهگذر تمسک به آن منبع لایزال، خواسته هایش را تأمین کند. خداوند متعال، این موجود بی همتا، وسیله ای به نام «دعا» در فراروی آدمی نهاده تا بدین سبب مخلوقش را در مسیر حیات یاری رساند. دعا، عرصه ی راز و نیاز و اظهار تذلّل و عبودیت و در یک کلام «افتقار» به درگاه آن بی نیاز بی نظیر است. در این میان، هدایتگران بشر به ویژه ائمه معصومین و علی الخصوص حضرت امام سجاد علیه السلام، ادعیه ی فراوانی عرضه نموده اند که «مناجات خمسه عشر» یکی از ارزشمندترین آنهاست. این میراث پُر بهای شیعی مشتمل بر پانزده مناجات پر نغز است که «مناجات المفتقرین» یکی از آنهاست. امام علیه السلام برای خداوند به عنوان «مُفتَقَر» حقیقی انسان، ویژگی هایی چون: جبران کنندگی نقایص مُفتَقِرین، امنیت بخشی، مُلک و سلطنت و ذوالفضل بودن را برشمرده، سپس برخی از درخواست های مفتقرین را عرضه می دارند، چون: انحصار درخواست خاضعانه از خدا، اختصاص تضرّع و ابتهال به درگاه حق و درخواست تداوم از خالق بی همتا. نکته قابل توجه این است که «افتقار» صفتی است که با «مخلوقیت» موجودات، به ویژه انسان، حتی به عنوان «اشرف مخلوقات» عجین شده است و در مقابل، خداوند متعال به عنوان تنها هستی بخش عالم، صفتی چون «صمدانیت» را به یدک می کشد و همین امر، دلالت بر عینیت صفات الهی با ذات حق تعالی می کند. داده های اولیه این نوشتار به روش کتابخانه ای گردآوری شده با بهره گیری از روش توصیفی تدوین گشته است.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :