شنبه - 2017 نوامبر 25 - 7 ربيع الاول 1439 - 4 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 186986
تاریخ انتشار : 27 بهمن 1393 10:51
تعداد مشاهدات : 121

جایگاه نیت در اعمال عبادی از دیدگاه مذاهب شیعه و سنی

جایگاه نیت در اعمال عبادی از دیدگاه مذاهب شیعه و سنی

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه زهرای اطهر (سلام الله علیها)

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

جایگاه نیت در اعمال عبادی از دیدگاه مذاهب شیعه و سنی

 

1393

معصومه بلخاری قهی

فائزه سادات خردمند

عذرا خلیلی

نیت عبادت وجوب احکام - شرط قصد مذاهب شیعه و سنی.

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

نیت به معنای قصد است و در شرع به تناسب مفهوم عبادت عبارت است از قصد و اراده ای جهت دار برای طلب رضای خداوند متعال و امتثال امرش. نیت برای تمییز عبادات از عادات و یا برای تشخیص مراتب عبادات از یکدیگر واجب است و فقها برای اثبات این امر به قرآن، سنت و همچنین اجماع و عقل استناد کرده اند. صحت آن دسته از اعمالی که ترک کردنی ـ غصب نکردن مال مردم ـ هستند منوط به اعتبار نیت نبوده و عدم نیت موجب بطلانشان نمی گردد.

   با توجه به مشترک بودن قرآن و سنت بین مذاهب اسلامی، ضروریست که نقاط مشترک بین این مذاهب ـ از جمله در اعمال عبادی ـ تببین و روشن گردد تا راه برای گفتگو و الفت بیشتر بین مذاهب ، باز شود.مهمترین فایده ای که انجام این امر دارد، تقریب مذاهب اسلامی به یکدیگر و دوری از تفرقه و تشتت است.

   محل نیت قلب است و به زبان آوردن آن لازم نیست. تقارن نیت با اول عبادت واجب است و صورت کلی آن باید در سراسر عمل عبادی حفظ شود. علاوه بر اشتراط قصد قربت که اساسی ترین شرط صحت عبادت و وجه ممیّز آن از سایر اعمال است. هر عمل عبادی، خصوصیات و ویژگی هایی دارد و در واقع قابل احتمالاتی است، به همین منظور مکلّف باید برای تمییز هر چه بیشتر نوع عمل، این قیود را در نیت خود مدّ نظر داشته و به آن ها پایبند باشد. مراد از نیت قصد فعل نیست، چرا که انجام عمل بدون قصد و شعور از جانب انسان مختار محال است؛ بلکه مراد از نیت در عبادات، همان خلوص وجه از هر انگیزه ای جز قصد قربت به خداوند متعال است.روش انجام این پژوهش به شیوه ی تطبیقی بوده و از منابع مختلف فقهی مذاهب اهل سنت و تشیع( مانند المبوسط از منابع اهل تسنن و ذکری الشیعه از منابع امامیه) استفاده شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :