پنج شنبه - 2018 آگوست 16 - 5 ذيحجه 1439 - 25 مرداد 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 195753
تاریخ انتشار : 24 آبان 1395 2:17
تعداد مشاهدات : 117

جایگاه اجماع در احکام عملی- حوزه علمیه الزهرا سلام الله علیها

تحقیق پایانی- جایگاه اجماع در احکام عملی

از ادله و منابع احکام در کتابهای اصولی امامیه و اهل سنت ذکر شده، اجماع است. اجماع در لغت به معنای وحدت کلمه و در اصطلاح از دو منظر قابل تأمل است از منظر امامیه اجماع اتفاق جماعت است که اتفاق آنها کاشف از رأی معصوم است و از منظر اهل سنت اجماع اتفاق امت محمد است بر حکم شرعی. نظر به اختلاف تعبیرهای موجود چنین می توان گفت که اجماع در نزد اهل سنت و امامیه اشتراک لفظی و تباین معنوی است زیرا نزد علمای اهل سنت خود اتفاق موضوعیت دارد اما نزد علمای امامیه اتفاق طریق کشف معصوم است. شاید هیچ مقوله و بحثی به سان اجماع به اختلافهای دامنه دار و پرهیاهو در فقه نینجامیده است، اجماع به خلاف نام خود فراز و نشیبهای تاریخ فقه را به چالشهایی توان فرسا و جنجال برانگیز آکنده است و سبب شده که اهل سنت برای ادعای خود مستنداتی چون قرآن، سنت و عقل را مطرح نموده و در مقابل امامیه آنها را مورد نقد قرار داده اند.

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه الزهرا (سلام الله علیها) شهر ری

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

جایگاه اجماع در احکام عملی

 

 

1391

سمیه شهرابی فراهانی

 

خانم فاطمه سراج

دکتر طوبی شاکری

اجماع، ادله اربعه، امامیه، اهل سنت.

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

اجماع به معنای اتفاق امت محمد صلی الله علیه و آله وسلم بر امری از امور دینی( در احکام عملی) به خلاف مذهب شیعه که تعریف می گردد.  اما امامیه اجماع را اتفاق جماعتی می داند که اتفاق آنها کاشف از رأی معصوم علیهم السلام بوده و اجماع به تنهایی قابل استناد نیست.  اجماع نخستین بار توسط اهل سقیفه و بعد از رحلت رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم به عنوان دلیلی در کنار سایر ادله احکام مورد توجه قرار گرفت و آنها آن را در عرض کتاب و سنت قرار دادند و برای حجیت آن دلایلی را اعم از قرآن، سنت و عقل بیان کردند. اما امامیه اجماع را از ادله شرعی می دانند ولی تنها از ناحیه اسمی و شکلی پس آن را به عنوان دلیل مستقل در برابر کتاب و سنت معتبر نمی دانند بلکه زمانی معتبر می دانند که کاشف از قول و سنت معصوم باشد. بنابراین حجیت و عصمت مربوط به اجماع نیست بلکه اگر حجیتی دارد در حقیقت قول معصوم است که از طریق اجماع به دست آمده و طرقی را که قول معصوم به دست می آید عبارت است از حس، حدس، لطف و تقریر.

این پژوهش از طریق توصیفی- اسنادی به بیان دیدگاه اهل سنت و امامیه درباره اجماع پرداخته است.

 

 

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :