دوشنبه - 2017 اکتبر 23 - 3 صفر 1439 - 1 آبان 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 221038
تاریخ انتشار : 15 مهر 1396 8:27
تعداد مشاهدات : 22

مدرسه ی علمیه ی قاسم بن الحسن علیهماالسلام

برگزاري مراسم صبح قرآني

برگزاري مراسم صبح قرآني

برگزاري مراسم صبح قرآني

مورخ:15/7/96

استاد تفسير :سركار خانم جمشيدي

برگزاري مراسم صبح قراني با قرائت 3 صفحه از آيات سوره ي ياسين توسط طلاب  شروع شد و سپس توسط استاد محترم با بياني شيوا تفسير گرديد.

خداوند متعال مي فرمايد: و آية لهم انا حملنا ذريتهم في الفلك المشحون، اين نيز براي آنها نشانه اي است [از عظمت پروردگار] كه ما فرزندانشان را در كشتيهائي پر [از وسائل و بارها] حمل كرديم(يس/41).

مراد از «ذرية» در اصل به معناي فرزندان كوچك است. هرچند گاهي در تعبيرات متعارف، به همة فرزندان، اعم از كوچك و بزرگ اطلاق مي شود.

تعبير به «مشحون» كه به معناي «پـُر و لبريز» است، اشاره به اين است كه نه تنها خودشان بر كشتي سوار مي شوند، بلكه «مال التجارة» و وسايل مورد نيازشان نيز با آن حمل و نقل مي كنند.

با توجه به پيوند اين آيه با آيات قبل و بعد از خود كه سخن از نشانه هاي پروردگار در آفرينش آفتاب، ماه، شب، روز، زمين و بركات آن است، درمي يابيم كه آية مورد بحث، سخن از درياها و بخشي از نعمت ها و مواهب درياها؛ يعني حركت كشتي هاي تجاري و مسافربري بر صحنة آنها مي باشد.

حركت كشتي ها [كه بزرگترين و مهمترين وسيلة حمل و نقل بشر مي باشد] و كارائي آنها كه هزاران برابر ديگر وسائل حمل و نقل است، نتيجة چند چيز مي باشد:

  • خواص ويژة آب و وزن مخصوص اجسامي كه كشتي از آن ساخته شده است.
  • خاصيت بادها در كشتي هاي بادباني
  • نيروي بخار در كشتي هاي موتوري
  • و يا انرژي اتمي در كشتي هائي كه با نيروي هسته اي كار مي كنند.

و همة اينها، قوا و نيروهائي است كه خداوند مسخر انسان ساخته و هريك از آنها و نيز مجموعة آنها، آيتي از آيات الهي است

خداوند متعال در ادامه (يس/42) مي فرمايد: و خلقنا لهم من مثله ما يركبون، و براي آنها، مركب هاي ديگري؛ همانند آن آفريديم. اين آيه اشاره به تمام وسائل نقليه اي است كه خداوند براي انسان خلق كرده است و شامل هرنوع مركبي كه در قديم؛ مانند چهارپايان از آن استفاده مي شد و يا هم اكنون با پيشرفت صنعت؛ مانند سفينه ، هواپيما، كشتي، قطار، ماشين و... به وجود آمده، مي شود.

و در آية 43 آمده است:

و ان نشأ نغرقهم فلا صريخ لهم و لا هم ينقذون، و اگر بخواهيم آنها را غرق مي كنيم، به طوري كه نه فرياد رسي داشته باشند، و نه كسي آن ها را از دريا بگيرد.

«صريخ» به معناي فريادرس و «ينقذون» به معناي گرفتن و نجات دادن است.

اين آيه، اشاره به يك سنت خداوندي دارد؛ اگر در مقابل نعمت هاي الهي، انسان شكرگزار و قدردان نعمت باشد آن را زيادتر، ولي اگر ناسپاسي كند و از آنها در راه كفر استفاده كند و از خدا غافل گردد، اين نعمت به طريقي از او گرفته مي شود. لذا خداوند مي فرمايد: اگر بخواهيم آن را غرق مي كنيم، آن چنان كه نه فريادرسي داشته باشند، و نه كسي كه آنها را از دريا بگيرد. به يك موج عظيم فرمان مي دهيم، كشتي آنها را واژگون كند! يا به يك گرداب مأموريت مي دهيم آنها را در كام خود فروبلعد! يا به يك طوفان دستور مي دهيم آنها را مانند يك پر كاه بردارد و در وسط امواج پرتاب كند. و اگر بخواهيم خاصيت آب و كشتي، و نظم وزش باد و آرامش دريا را برهم مي زنيم تا همه چيز آنها به هم ريزد، اين مائيم كه اين نظام را تداوم مي بخشيم، تا آنها بهره گيرند و اگر گهگاه حوادثي از اين قبيل مي فرستيم، براي اين است كه اهميت نعمتي را كه در آن غرقند بدانند.

آيه 44

إلا رحمة منا و متاعاً الا حين، مگر باز رحمت ما شامل حال آنها شود و تا زمان معيني از اين زندگي بهره گيرند.

«حين» به معناي وقت، اشاره به پايان زندگي انسان و «اجل» او است. بعضي نيز آن را به پايان جهان تفسير كرده اند.

اين آية شريفه مي فرمايد: «آري! با هيچ وسيه اي آنها نمي توانند نجات يابند، جز اين كه نسيم رحمت ما بوزد و لطف ما به ياري آنها بشتابد.

خداوند مي خواهد بدين وسيله قدرت خويش را نشان دهد تا شايد آنها كه در طريق هدايت گمراه شده اند راه خويش را بيابند و به وجود خدائي كه همه چيز به دست او است اعتراف نمايند و در مسير عبوديت و بندگي او قرار گيرندو....

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :