پنج شنبه - 2017 سپتامبر 21 - 1 محرم 1439 - 30 شهريور 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 89243
تاریخ انتشار : 19 اردیبهشت 1387 8:56
تعداد مشاهدات : 298

تحقيق پاياني سطح دو (كارشناسي) مدرسه‏ علميه امام خميني(ره)

تاريخ تشيع در ايران

موضوع پايان نامه، تاريخ تشيع در ايران مي باشد. هدف از نگارش اين پژوهش، آشنايي و آگاه سازي مردم، به خصوص قشر جوان، در بحران دين زدايي عصر حاضر، نسبت به عقايد تشيع و رفع ابهامات و اتهاماتي كه به مكتب تشيع نسبت داده شده است، مي باشد.

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه امام خمینی(ره)-رباط کریم

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

تاريخ تشيع در ايران

1386

مريم نوين درياسري

سيدسيف‏ الله نحوي

سيّد مجتبي تديّنی

تشيع، ايران، شيعه، امام علي(علیه السلام)، صفويه، تصوف، آل بويه، اديان، امام رضا(علیه السلام)، امامت، علويان، شبهات.

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

موضوع پايان نامه، تاريخ تشيع در ايران مي باشد. هدف از نگارش اين پژوهش، آشنايي و آگاه سازي مردم، به خصوص قشر جوان، در بحران دين زدايي عصر حاضر، نسبت به عقايد تشيع و رفع ابهامات و اتهاماتي كه به مكتب تشيع نسبت داده شده است، مي باشد.

دامنه و محدوده ي اين بحث از اولين سال هاي شكل گيري تشيع در زمان پيامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) تا رسميت سياسي و حكومتي آن در كشورها و عصر حاضر مي باشد.

برخي از منابع مورد استفاده، كتاب هايي است كه اختصاص به مباحث اعتقادي تشيع و تشيع ايرانيان داشته و برخي ديگر منابعي است كه دربردارنده ي تاريخ اسلام و مسلمانان و ايران بوده است كه به درك بهتر موضوع كمك مي نمايد.

شيعه به كساني گفته مي شود كه قائل به امامت و خلافت بلافصل حضرت علي(علیه السلام) پس از پيامبر(صلی الله علیه و آله) بوده و اعتقاد دارند كه امامت از فرزندان وي خارج نمي شود. آغاز پيدايش شيعه را كه براي اولين بار به شيعه ي علي(علیه السلام) معروف شدند- همان زمان حيات پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) بايد دانست و جريان ظهور و پيشرفت دعوت اسلامي در بيست و سه سال زمان بعثت، موجبات زيادي در بر داشت كه طبعاً پيدايش چنين جمعيتي را ايجاب مي كرد. پس از رحلت رسول اكرم(صلی الله علیه و آله) مسلمان ها در مسايل بسياري با هم اختلاف پيدا كردند كه مهم ترين آن ها اختلاف در مسأله ي امامت و خلافت بود به گونه اي كه دامنه ي اختلاف آن قدر بالا گرفت كه به فرقه هاي مختلف (اماميه، زيديه، اسماعيليه و...) منشعب گرديدند. سپس اين مكتب در نواحي مختلف جهان از جمله ايران گسترش يافت.

قبل از ورود اسلام به ايران در زمان ساسانيان، مردم پيرو ادياني چون زرتشتي، مانوي، مزدكي، يهودي و... بودند. با ورود اسلام به ايران در زمان خليفه ي دوم، ايرانيان اسلام را پذيرفتند و پس از مدتي گرايش خاصي از آن را (اسلام شيعي) پسنديدند. پذيرش تشيع به وسيله ي ايرانيان، پيامد عواملي چون روحيه ي ظلم ستيزي با ساسانيان، رفتارهاي خلفا و فاتحان جنگ با ايرانيان، محبوبيت عميق حضرت علي(علیه السلام) در ميان ايرانيان و حضور سلمان به عنوان يك ايراني در صف پيشگامان تشيع بود و به دنبال آن تحت تأثير عواملي چون حضور امام رضا(صلی الله علیه و آله) در خراسان، و مهاجرت قبايل عرب و سادات علوي به ايران، گسترش يافت.

دامنه ي اين گسترش تا بدان جا پيش رفت كه موجبات تشكيل حكومت هاي شيعه مذهب علويان طبرستان و آل بويه را فراهم نمود، به گونه اي كه تشيع در سايه ي اين دولت ها آن چنان در عمق و جان مردم ريشه دوانيده كه حاكمان دولت صفوي در عين برخورداري از عقايد و انديشه هاي شيعي و عنايت به اهل بيت عليهم السلام- براي مشروعيت بخشيدن به حكومت خويش، تشيع را به عنوان مذهب رسمي دولت خود برگزيدند. برخي از افراد با انگيزه هاي متفاوت به ايجاد شبهاتي درباره ي هسته ي اوليه ي تشيع و ارتباط آن با ايرانيان پرداختند و آن مذهب را زاييده ي افكار ايرانيان معرفي كرده اند كه در فصل پاياني اين تحقيق، آن نظرات مورد بررسي و نقد قرار گرفته است.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :